Een typisch strandbeeld ergens tussen Knokke en Breskens

We houden met elk gevonden fossiel dus niet alleen een kleine schat in onze hand, maar ook een wonder der natuur. Ieder fossiel heeft een lange geschiedenis - en kan er zelfs van vertellen! Fossielen vertellen geschiedenis Bijna alles wat de mensheid weet van het ontstaan en de ontwikkeling van de aarde, is afkomstig van de kennis die fossiele vondsten ons verschaft hebben. Men noemt fossielen ook “de versteende getuigen uit het ver1eden”, de in gesteente bewaarde resten of sporen van toenmalig leven, zoals dat duizenden of miljoenen jaren geleden plaatsvond. echt in gesteente zichthaar

Omdat maar weinig fossielen de onvoorstelbare temperaturen kunnen doorstaan, zoals die voorkomen bij de vorming van stollingsgesteente* en afzettingsgesteente* en bij vulkaan uitbarstingen, vindt men fossielen bijna uitsluitend in sediment-gesteenten*, die bestand zijn tegen de grote hitte. Dergelijke sedimenten zijn o.a. grind, zand, klei en slik, die bij de zee natuurlijk in grote maten aan te treffen zijn. Zo ook in Zeeuws Vlaanderen ~ en in die sedimenten zijn grote aantallen haaientanden en andere fossielen te vinden. Niemand hoeft zich zorgen te maken dat er in de komende vakantie geen fossielen meer te vinden zijn op het strand. En ook de volgende generaties zuilen zich er nog volop over kunnen verbazen en er plezier aan beleven. Terugblik op de geschiedenis De Zeeuwse kust heeft natuurlijk niet altijd de vorm gehad die ze nu heeft. In vroeger tijden heeft de zee stukken land prijsgegeven en weer teruggenomen, Want de aarde is niet de definitief vastgelegde bol zoals zij dat in ons korte mensenleven lijkt te zijn. Als we de ontstaansgeschiedenis van de aarde in een versnelde weergave zouden bekijken, dan zouden we landmassa's zien wegzakken en bergketens omhoog zien rijzen. Regen- en smeltwater van gletsjers in de ijstijden zouden zeeën opvullen en zeeën zouden zich weer terug trekken, eilanden rezen op uit het water of zonken daarin weg, rivieren

sneden door gebergten en vormden dalen. Kustlijnen verschoven en hele continenten dreven uit elkaar. Als kortstondige bezoeker van deze kust interesseren Wij ons uiteraard voor de veranderingen die zich nu afspelen: eb en vloed, wind en storm, spring- of stormvloed of veranderingen die door mensenhanden zijn veroorzaakt. Aan alle kuststroken dus ook aan de Zeeuwse, knaagt de zee, elk moment, dagelijks. Vroeger of later zullen We Weer verbaasd staan kijken, als de vele kleine veranderingen in hun totaliteit zichtbaar worden, of als de zee Weer eens met zijn oerkracht grote stukken uit de zojuist nog met grote moeite opgespoten duinen* rukt, Wanneer de storm een grote massa zand de duinen over blaast en zo wegen en grasvelden met een soms metersdikke laag zand bedekt.

De Aarde

Stel je de aardbol voor als een appel: dan is de harde, ver- steende aardkorst Waarop we nu leven net zo dik als de schil. Daar Waar zich de oceanen bevinden is de schil 100 km dik, daar Waar de continenten zich bevinden is de schil ongeveer 200 km dik.